20 Eylül Tarihli Blog Yazısı

 Koşuk, yapı itibariyle sözlü edebiyat döneminde söylenmiş bir tür olduğundan dolayı bu dönemle de bir bütünlük taşır. Hece ölçüsüyle dörtlüklerden oluşarak yarım kafiye ile ahengin sağlanması, şiirin kolay ezberlenmesi ve topluluk içinde anlatılmasından kaynaklanmaktadır. Bu yapı, her bireyin aynı anda yazı yazmadığı, şiirin ağızdan ağıza dolaştığı bir dönemin edebî yansımasını gösterir. Koşuğun yazının okunduğu dönemde söylendiğine bakıldığında, göçebe yaşam sürdüren doğayla iç içe bir toplum yapısı söz konusudur., ayrıca, doğa, aşk, yiğitlik ve ölüm gibi temaları işleyerek toplumun ve bireyin günlük yaşantısını, değer yargılarını, dünya görüşünü aktarmıştır. Ayrıca, şiirde doğaya sık sık yer verilmesi, insanın doğa ile kurduğu yakın bağı anlatır. Koşuk, dili, anlatımı ve yapısı bakımından sade, içten ve doğaldır. Zaten bunun nedeni de koşuğun süsten uzak ama işlevsel olmasının gerekliliğidir. Bu nedenden dolayı, koşuk, aslında biçim yönüyle değil ancak yapı ve anlatım yönü ile bu dönemin sosyal yapısını, yaşam koşullarını ve kültürel değerlerini yansıtan edebî bir üründür. 

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

En Tehlikeli Spor

Özgüven ve Empati